ONS VERHAAL

Bureau Van Meerbeeck wordt opgericht door onderzoeksjournalist Kurt Wertelaers. Nog tijdens zijn carrière als misdaadverslaggever bij een grote krant, legt hij zich toe op onopgehelderde moord- en verdwijningszaken.

Onnoemelijk vaak staart hij naar een plaats delict en beschrijft hij vanop de zijlijn het politiewerk. Even vaak komt hij in contact met gebroken nabestaanden en vertwijfelde achterblijvers, lang nadat iedereen weg is.

Bureau Van Meerbeeck ontstaat uit de drang om iets te doen voor hen. Al snel komt Wertelaers in contact met gepassioneerde en getalenteerde mensen die allemaal een steentje willen bijdragen in de zoektocht naar de waarheid. Allemaal vanuit hun eigen expertise: on- en offline research, data-analyse of profiling. Zij zijn de experten, maar werken onder de radar.

Samen vormen ze het onderzoekscollectief Bureau Van Meerbeeck. Samen zoeken ze waar anderen zijn gestopt.

Het werk van Bureau Van Meerbeeck zal nooit ophouden. Vele honderden cold cases wachten vandaag op een doorbraak. Vele moorden blijven onopgehelderd. En in vele huiskamers wordt elke dag nog gewacht op nieuws van een vermiste. Alleen al in België en Nederland hebben vandaag duizenden achterblijvers en nabestaanden vragen over wat er precies gebeurd is.

GETUIGENISSEN

Lydia De Decker, mama van Sally

“In de zomer van 1996 veranderde mijn hele leven voorgoed. Mijn jongste dochter, Sally, werd vermoord. Ze was net twintig geworden en had een dochtertje van amper twee jaar toen haar ontzielde lichaam werd teruggevonden in het riet langs de Schelde in Antwerpen. De politie zocht lang en hard naar haar moordenaar, maar sloot het dossier in 2005 af.”

In 2016 leerde ik Kurt kennen. Hij beloofde me niets. Behalve dat hij zijn best ging doen. Een jaar later kwam een verdachte in beeld en heropende de Belgische justitie het onderzoek.
Het loutere feit dat iemand, een collectief of een organisatie, de moeite doet om een afgesloten zaak opnieuw te bekijken, werkt helend. Want voor ons is het nooit afgesloten geweest. Ikzelf, maar ook Sallys dochter -die inmiddels een volwassen vrouw is- hebben van zeer nabij kunnen volgen wat Bureau Van Meerbeeck doet. Op een moment dat iedereen het zoeken had opgegeven, gingen zij door. Het zorgde voor een heropening van het onderzoek.
Initiatieven als dit onderzoekscollectief zijn bijzonder belangrijk voor ons, nabestaanden. En dit verdient dan ook alle steun. Voelen dat we niet alleen staan in onze zoektocht naar de waarheid en weten dat er mensen zijn die doorgaan waar politie en justitie misschien opgegeven hebben, is hartverwarmend.” 

Marina Maes, mama van Karoline en voorzitster van de vereniging Ouders van een Vermoord Kind

“Het is inmiddels meer dan 30 jaar geleden dat mijn dochter Karoline vermoord werd door een vriendje.”

“Door zijn jeugdige leeftijd kreeg hij 20 jaar, maar kwam hij na een derde van zijn straf al vrij. Ik kreeg levenslang. Dertig jaar later vraag ik me nog altijd af waarom mijn kind dood moest.”

Ik ben ervaringsdeskundige, zoals dat dan heet. Ik was het liever niet geweest. Ik heb helaas vanop de eerste rij gemerkt dat justitie er niet steeds is voor de nabestaanden of slachtoffers. Dat is ook de reden dat ik er mijn levenswerk van gemaakt heb om ouders van vermoorde en vermiste kinderen te begeleiden. Op verder te gaan, waar justitie stopt. Karoline mag niet voor niets gestorven zijn.

“Ik moedig initiatieven zoals dit onderzoekscollectief dan ook bijzonder hard aan. Ik weet dat de mensen achter Bureau Van Meerbeeck nooit opgeven. Steun hen. Het is belangrijk.”

De naam ‘Van Meerbeeck’ werd ontleend aan een zoektocht die Kurt Wertelaers vele jaren geleden ondernam. ’s Lands oudste vrouw bleek spoorloos en was waarschijnlijk ook al lang dood. Maar niemand wist waar haar graf was. Tot Wertelaers het terugvond in een klein dorpje onder Parijs.